Mona These days

2007-08-29T23:39:00.000+03:30

...این روزها خیلی به قول خدا بیامرز " فردین " , حال خوشی دارم , کیفورم و جورم
خبر قبولی کارشناسی ارشد , خاطره های خوب دو سال پیش رو که
...کارشناسی قبول شدم رو برام زنده کرد
یاد شبی افتادم که خیلی خسته بودم و تو این فکر که خدایا , یعنی کمکم می کنی تا یک بار دیگه طعم خوب موفقیت رو مزه مزه کنم ؟ می دونین در جا چه جوابی بهم داد ؟
شاید باورتون نشه ! چشمم به جمله ای افتاد که قبلا بالای صفحه بعدی کتابم
"نوشته بودم :" باوری بایست در نا باوری

2006-03-18T22:26:00.000+03:30

...سال نو مبارک

سال و فال و مال و حال و اصل و نسل و تخت و بخت

بادت اندر شهریاری برقرار و بر دوام

سال خرم , فال نیکو, مال وافر ,حال خوش

اصل ثابت, نسل باقی ,تخت عالی, بخت رام

2006-01-16T14:56:00.000+03:30

امروز به این نتیجه رسیدم که

ارزش ثانیه ها پشت چراغ قرمز خیلی خوب معلوم میشه

مخصوصا وقتی که عجله هم داشته باشی

2005-12-11T23:53:00.000+03:30

...و افسوس که باری دیگر به خاطر
...باری دگر اشتباهی از سر
...نمی دانم
...شاید مثل همیشه تکرار مکررات
...وآیا آن روز را خواهیم دید که حداقل پاسخی منطقی برای اشتباهاتمان داشته باشیم
...باز هم نمی دانم
...و انسان همواره با امید زنده است

2005-06-10T23:36:00.000+04:30

...آنچه که امروز می خوام بگم گله به نسل جوونه

, اصلا نه فقط نسل جوون

گله به اونهایی هست که چشمشون رو می بندن و بدون اینکه به عواقب و سرنوشت چیزی فکر کنن دست به انجام کارهایی میزنن که

به ضرر نه فقط من و شما که به ضرر یک جامعه هست

سوالم اینه که چطوریه مانتو کوتاه پوشیدن و آرایش غلیظ کردن برای دخترا و مو بلند کردن و آستین کوتاه پوشیدن برای پسرها تا قبل از مقوله انتخابات ناپسند بود , ناپسند کدومه جلف بود اما حالا مد عوض شده نه؟

حالا به قول خودمون تریپ اینطوریه که عکس اونایی رو که یه روز آرزو داشتیم زودتر دورشون تموم بشه و یکم آزادی به خودمون ببینیم

رو بچسبونیم پشت ماشینامون ولبه آستین لباسامون رو به نامشون مزین کنیم و باقیش روهم که حتما تا حالا دیدین

بابادست مریزاد ما فکر کردیم دیگه دوره جهل و ندونم کاری گذشته

فکر می کردیم همه اینقدر بالغ و مطلع هستند که بتونن حداقل خوب و بد رو از هم تمییز بدن

فکر می کردیم به جز نوک دماغشون یکم فقط یکم دورتر رو هم می تونن ببینن

فکر می کردیم گذشت اون روزایی که بدون تفکر چشممون به دهن دیگران باشه و هرچی اونها بگن هجی کنیم

اما با این چیزایی که من این چند روزه دیدم انگار اشتباه فکر می کردیم

آقا هیچی عوض نشده همه همونطور هستن فقط شکل و قیافه ها عوض شده که اونم صد در صد به خاطر اینه که خدای نکرده از جنبه قرطی بازی و مد دنیا عقب نیفتیم

یادمه یه روزی به خاطر شلوار جین پوشیدن محکوم بودیم

یادمه روزگاری بود که خواهران زهرا به ما سر بودن و ایینه تمام وکمال اسلام و مسلمین بودن

حالا امروز ورق برگشته نه؟

باید نون رو به نرخ روز بخوریم ظاهرا

دیگه از خواهران زهرا کاری بر نمیاد و بهتره که منافعمون رو به وسیله همونا که جین میپوشیدن و یه روزی با مینیبوس می گرفتیمشون تامین کنیم

...بد روزگاریه

2005-05-26T23:23:00.000+04:30

...در زندگی لحظاتی هست که می دانیم بین ما و آنها که دوستشان داریم , فاصله ای نیست

این جمله از جبران خلیل جبران هست

نمی دونم تاحالا کتابی ازش خوندین یا نه ؟ اما من بعضی از جملاتش رو خیلی دوست دارم که اینم یکی از همون هاست

تا حالا بهش فکر کردین ؟

چقدر من اذیتتون می کنم, همش می گم فکر کنین , سخته , نه ؟

یک نفر نیست که بگه دختر, بابا به زندگی خودت برسسسسسسسسسسسس به افکار ملت چه کار داری ؟

2005-02-13T22:48:00.000+03:30

اینم شاهکار جدید دانشمندان

خیلی وقته که زیاد فرصت فکر کردن و نوشتن نداشتم . البته راستش خیلی هم با موضوعی که برام جالب باشه مواجه نشدم

اما امروز جمله یکی از استادهای خوبمون منو به فکر واداشت . خانم دکتر زیست شناسی سلولی و ملکولی درس میدن

این چند روزه هم که از اوضاع و احوال هوای شهرمون حتما با خبرین ... دیروز برای رسیدن به کلاس به خاطر ترافیک , یک ساعت و چهل و پنج دقیقه از نیاوران تا دانشکده پیاده اومده بودن و با لا خره کلاس با یک ساعت تاخیر تشکیل شد ... اگر چه که ما بهشون گفتیم اصلا راضی به زحمتشون نبودیم , اما خوب مقرراتی هستن دیگه , چه میشه کرد
یکی از مباحثی که بحث شداین بود که با وجود شناخته نشدن دی-ان-ای تا سال 1953 , امسال , یعنی بعد از پنجاه سال , نقشه ژنوم انسان کشیده شد وچهار سال زودتر از موعد مقرر به نتیجه رسید
دیگه اینکه دانشمندان قول دادند که تا چهار سال آینده نقشه ژنوم تمام گیاهان رو تکمیل کنن
اونوقت ما هنوز تو کشورمون به خاطر بارش چند روزه برف , 6 روز مدارس رو تعطیل می کنیم
! و باید ساعت ها وقتمون رو تو ترافیک تلف کنیم
! باید با کم و زیاد شدن فشار گاز و قطع اون دست و پنجه نرم کنیم
!از سرما قندیل ببندیم و به خاطر قطع شدن برق با شمع محفلمون رو روشن کنیم
!!! واقعا چقدر عاشقانه و عارفانه , چقدر رمانتیک

شما هم از این وضعیت لذت می برین , نننننننننننننننننننننه !؟

2005-01-04T14:41:00.000+03:30

خوشبختی

.خوشبختی یک احساس درونی است که ما آن را به عوامل بیرونی نسبت می دهیم

بیاییم با هم بدین باور برسیم که خوشبختی ما به قد و قامت و بالای ما نیست , به ارتفاع پرواز ما و به دامنه دید ماست

خوشبختی ما به مدرک های تحصیلی قاب شده روی دیوار نیست , به قدرت اوج گیری ذهن ماست

خوشبختی ما تنها در تفریح و خوشگذرانی در جمع دوستان خلاصه نمی شود , ای کاش قلبها به اندازه تن ها به یکدیگر نزدیک بود

خوشبختی ما به بی درد بودن ما نیست , به بی رنج بودن ما نیست , به بی دردی درد بزرگی است که دور از ما باد

خوشبختی یعنی یاد بگیریم در دنیا می توان همه چیز و همه کس را دوست داشت , ولی به آنها دل نبست

.آیا خوشبختی پشت هیچستان است ؟ ( جایی که تو نباشی و تنها او باشد ) , در خلوت دل , بر بلندای ایمان , زیر سایه لبخند , خانه دوست , بیایید با هم تا آنجا بدویم

2004-12-16T16:10:00.000+03:30

آموخته ام

.من از زندگی آموخته ام که وقتی به هیچ طریق قادر نیستم کمکت کنم , می توانم فقط برایت دعا کنم

. آموخته ام که گاهی اوقات همه چیزی که انسان نیاز دارد, دستی برای گرفتن و قلبی برای درک شدن است

. آموخته ام که زیر ظاهر سر سخت هر انسانی فردی نهفته که خواهان تمجید و دوست داشتن است

... اما یک چیز را بیشتر آموخته ام , آموخته ام که زندگی سخت است اما من سخت ترم

2004-12-10T22:09:00.000+03:30

مائده ها
...دوباره کتاب مائده های زمینی آندره ژید رو یک مروری کردم
...این جملات باز هم تو ذهنم تکرار شد و به نظرم رسید که برای شما هم بنویسمشون
...اگر دوست دارید بخونین و خوب بهشون فکر کنید , یادتون نره , حتما خوب فکر کنید

.همین که آفریده ای نگاهمان را به خویش معطوف کند , ما را از راه آفریدگار باز می گرداند-

... چون نیک بیندیشی , هر انتخابی هراس آور است . آزادی که راهنمایش هیچ تکلیفی نباشد , هراس آور است -

.سعی کن عظمت در نگاه تو باشد , نه در آنچه بدان می نگری -

ای انتظار تا کی می پایی ؟ و هنگامی که به پایان آمدی , انگیزه ای برای زیستن ما باقی خواهد ماند ؟-

. نگرش تو باید در هر لحظه نو شود . خردمند کسی است که از هر چیزی به شگفت درآید -

,زیباترین چیزی که روی زمین یافته ام -
, آه ! ناتائیل , گرسنگی من است
که همواره وفادار مانده
. به هر آنچه در انتظارش بوده است

. اگر آنچه می خوری مستت نکند , از آن روست که گرسنگی ات آنقدر که باید نبوده است . هر کار کاملی با لذت همراه است -

. هر سعادتی زاده تصادف است و در هر لحظه همچون گدایی بر سر راهت ظاهر می شود -

اگر می دانستی , ای اندیشه ازلی جلوه ها , که انتظار نزدیک مرگ چه بهایی به هر لحظه می بخشد ؟-

... انتظار های شبانه ای هست , برای کدامین عشق ؟ هنوز کسی نمی داند -

. بارها احساس کرده ام که طبیعت از من حرکتی می طلبد و من ندانسته ام که با کدامین کار خواستش را بر آورم -

! لحظه ها ! میرتیل , پی خواهی برد که " حضورشان " چه نیرویی دارد -

. چرا که هر لحظه ای از زندگی ما ذاتا منحصر به فرداست , بیاموز که گاه منحصرا در لحظه استقرار یابی

... بینایی – حزن آورترین حواس ما -
,هر آنچه از دسترس ما به دور است , مایه اندوه ماست
,ذهن اندیشه را آسانتر به چنگ می آورد
.تا دست ما آنچه را دیده مان آرزو می کند

2004-12-05T14:35:00.000+03:30

If you want to make your dreams come true, the first thing you have to do is wake up ...

Sometimes I wish I were a little kid again, skinned knees are easier to fix than broken hearts...

2004-12-01T23:54:00.000+03:30

...تو ممکنه برای دنیا فقط یک نفر باشی

ولی شاید برای یک نفر , یک دنیا باشی

ناشناس

2004-11-26T22:35:00.000+03:30

آقا جون

...سه شاخه گل سرخ , چند بطری آب , یک شیشه گلاب

اول ایستاد , نگاهی به سنگ کرد , دو زانو زد و نشست , روی سنگ آب ریخت و با دست به روی سنگ کشید , خاک و گل و لای را شست . شمردم , دقیقا چهار بار آب ریخت و سنگ را شست ... شیشه گلاب را برداشت , درش را باز کرد و ریخت روی سنگ , ...باز هم دست کشید ... نمی دانم , شاید با این دست کشیدن صورت مهربان او را لمس می کرد , نمی دانم , شاید
دو تا از گل های سرخ را پرپر کرد , با نظم خاصی روی سنگ چید , شاخه گل سوم را روی گلبرگ ها گذاشت ... زمزمه ای زیر لب و بعد فاتحه ای ... سیگاری روشن کرد , یک پک عمیق , چند ثانیه نگاه به اسم حک شده روی سنگ و بعد , دود سیگار را بیرون داد

مردمی که با کفش های گل آلود , از روی سنگ رد می شدند , بچه هایی که می دویدند و دوباره از روی سنگ رد می شدند و من می فهمیدم که پیرمرد ناراحت می شود اما نمی تواند لب از لب باز کند , فقط نگاه می کرد و دوباره با بطری آب می ریخت و گل و لای را می شست
گریه می کرد , آری پیرمرد می گریست , به حال خود ؟ تنهایی اش ؟ نه , شاید به یاد خاطرات خوش جوانی اش ؟

... نمی دانم , شاید
به ساعتم نگاه کردم , نیم ساعتی گذشته بود و او همچنان زمزمه ای , آتش زدن سیگاری و اشکی که گاه گاه سرازیر می شد
بلند شد , چند قدمی دور شد , سرش را تاباند , نگاهی کرد , مثل وداع آخر , رو برگرداند , به راه خود ادامه داد تا کاملا از قطعه دور شد
: جلوتر رفتم , روی سنگ نوشته شده بود

...همسری فداکار و مادری مهربان

به نظرتون تا وقتی زنده بود , به یادش بودن ؟ شده بود که چشمهایی براش اشک بریزن ؟ تا اونجا که می تونستن آرزوهاش رو برآورده کردن ؟ اون موقع برای اینکه به دیدنش برن براش گل سرخ می بردن ؟

! نمی دونم , شاید آره شاید هم نه
اگه رفتین پیش اونها و احساس آرامش کردین , اگه رفتین و احساس کردین کنارتون نشستن و بهتون لبخند می زنن , خلاصه اگه وجدان درد نمی گیرید , خوش به حالتون , واقعا دست مریزاد
این دست مریزاد رو به پدرم و عمو هام هم می گم ... واقعا خسته نباشید می دونم که دعای خیر آقاجون بدرقه راهتونه
...و امروز اولین سالگرد فوت او بود

2004-11-21T23:46:00.000+03:30

و من دوباره خواهم توانست

امروز بعد از مدتها , دقیقا بعد از سه سال , دوباره قلموی نقاشیم رو برداشتم , روی پالتم رنگها رو چیدم و شروع کردم به نقاشی کردن ... واقعا دلم تنگ شده بود ... خیلی تنگ ... دو تا بوم نیمه کاره داشتم که امروز تقریبا به نیمه رسوندمشون ... کاملا احساس می کردم که مثل گذشته دستم روون نیست ... انگار یادم رفته بود که چطوری با رنگها بازی کنم تا همونی رو بسازم که دلم می خواد , ...اما مهم نیست , مطمئنم که دوباره همون مونا پینتر قدیم میشم
این جمله رو هم بخونین و البته بهش فکر کنید و بعد به مرحله اجرا بذارینش , به نظرم تو موفقیتتون بی تاثیر نیست
تنها زمانی می توانید در کار خود موفق شوید که باور کنید کارتان جالبترین کار دنیاست . پس در قلب خود برای کارتان جایی بگشاییدوعشق و علاقه خود را در کارتان متمرکز کنید . توماس واتسون
, خدایا این روزای خوب
,این شادی ها
, این تن سالم
, این دوستای مهربون
,این مامان و بابای خوب و دوست داشتنی
, این همه آرزوهای رنگ و وارنگ و شیرین
...رو ازمن نگیر

2004-11-16T14:22:00.000+03:30

جوانی نیز بگذرد

جمعه به پیشنهاد یکی از بچه ها , همه دوستان دور هم جمع شدن , هر کس هر چقدر توان مالی داشت
کمک کرد و برای دیدن عده ای از سالمندان به خانه سالمندان رفتیم
قرار گذاشتیم یکی دو ساعتی که اونجا هستیم لبخند از لبامون دور نشه . اولش فکر می کردم خیلی روحیه خوبی دارم و می تونم برخورد خوب و منطقی داشته باشم . اما وقتی از در وارد شدیم خیلی جا خوردم
احساس کردم چه محیط غمگین و بی روحی
چی می شه که آدم اینقدر راحت از کنار اونها که یک عمر با عشق بچه هاشون رو بزرگ کردن می گذره !؟ مشغله کاری ؟ بچه داری ؟ غرولند همسر ؟ واقعا چه دلایل منطقی
نمی دونم , آقای مهندس یا خانم دکتر یادشون رفته که مامانشون یخ حوض می شکسته و لباساشون رو می شسته ؟ شایدم دستهای پینه بسته اما پر مهر پدرشون رو فراموش کردن ؟ نه , انگاری نگاه های نگران و پر عشق اما امیدوار به آینده و سرنوشت اونها رو یادشون نمیاد !؟
کدوم یکی ؟
...دلم می خواست بودین و می دیدین که چقدر از دیدن ما خوشحال شده بودن
اینقدر که می بوسیدنمون , شعر می خوندن , درد و دل می کردن , اینقدر که شور و شوق رو تو رفتارشون می دیدی , اینقدر که برامون دعا می کردن , اینقدر که احساس می کردم بعد از مدتها اون روز واقعا دارن نفس می کشن , اونها هنوز هستند , زنده اما غمگین , زنده اما بی دلخوشی , زنده اما چشم به راه و همیشه منتظر , زنده اما تشنه , تشنه محبت
...هر کدوم به نوعی به فراموشی سپرده شدن . چرا ؟ نمی دونم
...شاید به خاطر کم لطفی ما و قدر نشناسیمون , به خاطر خودخواهیمون
یک شاخه گل می تونه اشک شوق رو تو چشم اونها جاری کنه , می تونن دوست داشته شدن رو بازم تجربه کنن , احساس کنن هنوز هستند و هنوز خون تو رگهاشون جاریه
تا توانی دلی به دست آور , دل شکستن هنر نمی باشد

2004-11-11T20:12:00.000+03:30

شهروز و تحقیقش و من

.دیروز به پسرعموی کوچولو و نازم – شهروز - قول دادم که تحقیق تاریخش رو براش تایپ کنم
.از شما چه پنهون که چشم و چالم در اومد , تازه هنوز به نصفش هم نرسیدم
.البته این کار رو براش از جون و دل انجام می دم چون خییییییییییییییلی دوسش دارم
!تا یادم نرفته بگم که تا حالا تو زندگیم اینقدر موزیک و آهنگ رو تو یک روز گوش نکرده بودم
امروز واقعا دیگه استاد کردم , ازشهرام شب پره و گوگوش و آمو و فرشید امین و داریوش و.... وووووههههههه , دیگه تا آخرش رو خودتون حساب کنین
آهنگ مدرسه شهرام رو گوش کردین ؟
:این قسمتش چقدر جالبه
,یادش به خیر مدرسه
:چقدر دیکته نوشتیم , انشا نوشتیم , تو کلاس چقدر نوشتیم
علم برتر است یا ثروت , بخشش برتر است یا نفرت
,ای کاش زمان تو همون مدرسه وای میستاد
آخه تو مدرسه هم علم برتر از ثروت بود , هم بخشش برتر از نفرت
... و تنها ممنوع کلاس عشق بود و عجبا که همه عاشققققققققققققققققققق

اما نمی دونم چرا بیرون از مدرسه برعکسه !؟

... پیدا کنید سن پرتقال فروش را

2004-11-08T22:35:00.000+03:30

...بلا تکلیف

شما رو نمی دونم , اما من با آدمهای خیلی زیادی رفت و آمد داشتم ,شاید به خاطر خونگرمیه من باشه , اما کلا دوستهای زیادی از شهرهای مختلف داشتم و سفرهای زیادی رفتم و یه جورایی آدم شناسیم بد نیست
اینو یاد گرفتم که همیشه یک درصد بین ظاهر و باطن آدمها فرق هست , شاید خیلی کم , اما این تفاوت وجود داره . انکار نا پذیره اگرچه ایده ال نیست
ن + یک بار بهم ثابت شده که به ظاهر آدمها اعتماد نکنم و از ظاهرشون قضاوت نکنم اما نمی دونم چرا این یکدونه تجربه ملکه ذهنم نمی شه و دایما باید تکرار بشه , تا کی ؟ نمی دونم
آدمای زیادی تو زندگیم بودن که با برخورد اول ازشون خوشم نیومده , اما وقتی بیشتر دیدمشون و باهاشون هم کلام شدم , فهمیدم چقدر عمیق و دوست داشتنی هستند , در حالیکه اصلا به ظاهرشون نمی اومده
آدمایی هم بودن که با برخورد اول خیلی ازشون خوشم اومده , با خودم گفتم واااااااااای چه طرز فکر جالبی , چقدر عمیق , از چه زاویه قشنگی به زندگی نگاه می کنن . بعد از مدتی فهمیدم که نه بابا , فقط فکر می کنن که بلدن خوب فکر کنن
در واقع شاید نمی دونن از زندگی چی می خوان , نمی دونن تکلیفشون چیه
البته به نظر من این دسته هنوز نمی دونن زندگی چیه که بخوان در موردش فکر کنن یا نکنن
اینها آدمهایی هستند که فقط بلدن خوب حرف بزنن و ایده بدن , ولی به پای عمل که برسه , هییییییییییچچچچ
شاید بخاطر همین ایده ها و حرفهاشونه که در اولین برخورد خیلی خوب و دوست داشتنی به نظر می رسن
به قول یه نفر , بعضی ها فرق تنه درخت و آدم رو نمی فهمن , اما وقتی یه بحث جدی پیش بیاد و همون بعضی ها بخوان درباره یه موضوع مهم صحبت کنن , می بینیم که اتفاقا به به , چقدر خوب همه چیز رو درک می کنن و چقدر منطقی تر و عاقلانه تر از همون افراد به ظاهر فهمیم همه چیز رو تجزیه و تحلیل می کنن
به هر حال فقط خدا از باطن آدمها خبر داره , ما هم نباید تا چیزی از کسی ندیدیم اونو مواخذه کنیم , نباید پیشداوری کنیم , اما گاهی آدم چیزایی می بینه که نمی تونه چشم پوشی کنه
چه خوبه سعی کنیم حداقل تا اونجا که می شه ظاهرمون با باطنمون هماهنگ باشه
سعی کنیم اون "من "ای که برای دیگران ساختیم , واقعا خودمون باشیم نه صرفا ایده ها و افکارمون و اونچه که دلمون می خواد
هنر اینه که خوب فکر کنی و زندگی کنی, نه اینکه خوب فکر کنی اما نتونی زندگی کنی
هنر اینه که بدونی چی می خوای , وقتی دونستی و پیداش کردی به راحتی از دستش ندی
یادمون نره اگه هیچ کدوم این کارها از دستمون بر نمیاد , حداقل دیگران رو تو بلا تکلیفی های خودمون شریک نکنیم . بهتره که خودمون باشیم و

...خودمون و خودمون

2004-11-08T13:21:00.000+03:30

.خدایا به من آرامشی عطا کن , برای پذیرفتن آنچه تغییر ناپذیر است
.شجاعتی عطا کن برای تغییر دادن آنچه در توان من است
... و ذکاوتی برای تشخیص این دو

2004-11-06T23:09:00.000+03:30

امروز دختر خاله گل و دوست داشتنیم , این دو تا جمله قشنگ رو برام قرستاد , بد نیست شما هم یه فکری روش بکنید

Any fool can count the seeds in an apple. Only God can count all the apples in one seed.

God has given you one face, and you make yourself another. (William Shakespeare)

2004-11-03T23:50:00.000+03:30

از حرف تا عمل

نمی دونم شما چقدر تو زندگیتون با آدمهای مختلف سروکار داشتین؟ چقدر طرز فکرهای متفاوت رو دیدین ؟اصلا چقدر تو رفتار بقیه دقیق شدین ؟
یکی از کارایی که من خوشم میاد دقت تو رفتار وروابط دیگرانه ... همیشه هم تا امروز سعی کردم از این رفتارها و روابط تجربه های جدید به دست بیارم
امروز با دیدن یه سریال تلویزیونی یکی از این تجربه ها تو ذهنم پر رنگ تر شد و خواستم در موردش بنویسم
بعضی آدمها خیلی قشنگ فکر می کنن اما هیچ وقت افکارشون عملی نمیشه
بعضی ها خیلی خوب حرف می زنن ولی بازم حر فهاشون رو به مرحله اجرا نمی گذارن
خیلی ها هستن که زیاد حرف نمی زنن ولی در عمل افکارشون رو به مرحله اجرا می گذارن
صورت مساله که خیلی آسونه اما جواب یه کم پیچیدست , بالاخره چی !؟
بهتره که خوب فکر کنی و عمل نکنی ؟ یا بهتره که زیاد فکر نکنی اما درست عمل کنی !؟کدومش ؟
هر کسی یه جوابی به این سوال می ده و از جوابش دفاع هم می کنه
اونچه که من بهش اعتقاد دارم اینه که : نباید مثل علی ( ع ) حرف بزنیم اما مثل معاویه عمل کنیم
همیشه به این فکر کنیم که تو زندگی برای خودمون چه کار کردیم ؟
هر روز و هر سالمون داره میگذره , اما ما داریم به کجا می رسیم ؟
سعی می کنیم که امروزمون از دیروزمون بهتر باشه ؟ سعی می کنیم که حداقل به یه ذره از آرزوهامون برسیم ؟آیا فقط دلمون می خواد و بهش فکر می کنیم یا نه واقعا با عملمون داریم ثابت می کنیم که رسیدن به اون آرزوها و افکار برامون مهمه ؟
خیلی خوبه که آدم شب که می خوابه فکر کنه از صبح چی کارا کرده ؟
به هدفش نزدیک تر شده ؟ وقتش رو برای چی گذاشته ؟ آیا ارزش داشته ؟
یادمون باشه یکبار به د نیا اومدیم, یکبار هم فرصت تجربه وعمل داریم . سعی کنیم یه یادگاری از خودمون به جا بذاریم
می تونه یه کتاب , یه جمله , یه تابلو که با دست خودمون نقاشی شده , یه نت موسیقی و یا ... باشه , مهم اینه که بعد از ما با خوندنش , دیدنش , شنیدنش و ... ازما به نیکی یاد بشه
ساده تر بگم , مهم اینه که حرفی برای گفتن داشته باشیم
حواسمون رو جمع کنیم , ضمن اینکه درست فکر می کنیم , درست تصمیم بگیریم و درست هم عمل کنیم
به قول دانیل : اگر انسان خود را از آنچه هست نتواند به مقامی بالاتر برساند, موجودی ضعیف و نا چیز است

2004-11-02T23:09:00.000+03:30

یک تصویر
دامی است برای یک وقت بی قرار
قاب گرفتن یک لحظه گریزان
تصویری از آدم ها و روزگارمان
شب و روزمان
تصویری رنگی یا سیاه و سفید
...هر رنگی

2004-10-30T13:16:00.000+03:30

. یه چند تا جمله هم خارجکی بنویسم , برای تنوع بد نیست
Treasure every moment that you have .
Yesterday is history .
Tomorrow is a mystery .
Today is a gift .
That’s why it’s called the present !

2004-10-29T14:07:00.000+03:30

...مهره مار

.یادتو نه گفتم هنوز فرق بین دوست داشتن و عادت کردنو نمی دونم !؟ امروز جواب این سوال رو پیدا کردم

وقتی کسی رو دوست داریم , وجودش برامون پر رنگ تر میشه ,برامون مهمتر میشه , یعنی اهم میشه, خواسته های اون , خواسته های ما هم میشه , براش هر کاری می کنیم, شاید حتی از خودمون هم بگذریم , چرا !؟ چون دوسش داریم

اما وقتی به کسی عادت می کنیم , برامون کمرنگ تر میشه , یه جورایی در مقابلش خود خواه می شیم , یعنی خواسته های خودمونو به اون ترجیح می دیم , راحت تر بگم , دلمون براش پر نمی کشه , هر لحظه به یادش نیستیم . چرا !؟ چون وجودش برامون عادت شده
بد نیست اینجا از دکتر شریعتی هم یادی کنم: خدایا به هر که دوست می داری بیاموز که عشق از زندگی کردن بهتر است و به هر که دوست تر می داری بچشان که دوست داشتن از عشق هم برترو من, هرگز, خود را تا سطح بلند ترین قله عشقهای بلند , پایین نخواهم آورد
این حرفارو نگفتم که عادت کردن رو زیر سوال ببرم , یا روی دوست داشتن بار مثبت بیشتری بذارم , نمیشه که آدم همه چیز رو دوست داشته باشه , باید به بعضی چیزا هم عادت کنه . خیلی چیزا هستن که بهتره بهشون عادت کنیم
قرار نیست که همه آدم رو دوست داشته باشن , عاشق آدم باشن , قرار هم نیست که همه به آدم عادت کنن . بسته به احساس افراد , هر کس تو یکی از این سه دسته جا می گیره , هر کدوم هم ارزشهای خودشو داره

2004-10-28T14:22:00.000+03:30

…عادت مي كنيم

يه روز از روزاي سخت و خسته كننده اي كه من به خاطر يه عمل جراحي كوچولو بيمارستان بستري بودم, يادم مياد پنجشنبه 26/6/ بود

يكي از دوستاي خوبم به ديدنم اومد. كار قشنگي كه كرده بود و من همين جا ازش تشكر مي كنم، اين بود كه برام دو تا كتاب به همراه يه آب نبات چوبي با نمك (آب نبات با نمك !!! چه پارادوكسي) آورده بود، تا يادم نرفته بگم كه آب نباته شكل قورباغست، چون از نظر اين دوستم من يه كم (فقط يه كم!) شبيه قورباغه هستم
به هر حال از بحث منحرف نشم، اسم يكي از اين كتابها عادت مي كنيم هست، كتابي ازخانم زويا پيرزاد كه من تا اون روز نه كتابي از ايشون خونده بودم و نه اسمشون رو شنيده بودم
راستش من كلاً زياد اهل كتاب خوندن نيستم، نه اينكه اصلاً نخونم اما اينطوري هم نيست كه هرچي ببينم بخرم و بخوام بخونم، معمولاً هم كتاب خوندنم خيلي طول مي كشه . 100 روز طول مي كشه تا كتاب 100 صفحه اي رو بخونم
جالبيه موضوع همين جاست، اين رمان اينقدر برام گيرا بود كه دو روزه تمام 266 صفحش رو با دقت و البته لذت خوندم
تو اين كتاب « سه نسل زن در تهران اين روزها» به قدري قشنگ توصيف شده كه كاملاً باهاش ارتباط برقرار مي كني
مي دونين اولش كه اسم كتاب رو ديدم، يه كم فكر كردم اما هيچي به ذهنم نرسيد كه ممكنه در مورد چي باشه، بيشتر برام جالب بود ببينم چرا نويسنده همچنين اسمي رو براي كتابش انتخاب كرده، اما وقتي به اواخر كتاب رسيدم فهميدم چقدر با ظرافت اين اسم انتخاب شده ، به نظر من بهترين اسميه كه مي تونه داشته باشه
گاهي اوقات آدم خيلي حرفها رو مي شنوه اما تا تو زندگي با هاش برخورد نكنه براش ملكه نمي شه، منظورم اينكه كه انگار تازه او مطلب تو ذهنش جا مي افته
اين جمله، يعني «عادت مي كنيم»‌براي من دقيقاً اين حس رو تداعي كرد

هنوز نمي دونم چطوري مي شه عادت ها رو از دوست داشتن ها تمييز داد، اما اينو مي دونم كه خيلي چيزا هست كه ما بهشون عادت كرديم و نمي دونيم، خيلي چيزا هم هست كه دوسشون داريم و باز نمي دونيم

!!!ندونستن هم بد درديه ها
...خيلي چيزا هست كه به دوست داشتنشون عادت كرديم، خيلي چيزا هم هست كه به نفرت از اونها عادت كرديم
به هر حال نمي تونم اينجا داستان رو براتون تعريف كنم، اما جالبه ، پيشنها مي كنم حتماً بخونين

راستي يادم رفت بگم كه به نظرم زويا پيرزاد خيلي شبيه مهرانه مهين ترابيه با اين تفاوت كه سفيد پوست تر و روشن تره! تازه دو تا پسر هم داره به اسمهاي ساشا و شروين!!! بالاخره بايد نشون بدم كه يه دختره داره اين وبلاگ رو مي نويسه ، بدون غيبت كه فايده نداره ! داره !؟

2004-10-28T14:12:00.000+03:30

پرواز نا موفق

حتما شنیدین که همیشه بزرگتر ها می گن : بچه جون هر چیزی رو نباید تجربه
کرد, گاهی باید از تجربه های دیگران استفاده کرد
...اینم شنیدین که ادم برای به دست اوردن خیلی چیزا باید بعضی چیزای دیگرو از دست بده

ببینم مگه بچه ها وقتی به دنیا میان, می دونن زندگی چیه ؟ اصلا مگه می دونن می خوان اینجا چه کار کنن و چی از اب در بیان ؟
:پس قبول کنیم که هر کس تو زندگی, خودش راهشوانتخاب می کنه, به قول مترلینگ
" ادمی ساخته افکار خویش است .فردا همان خواهد شد که امروز می اندیشیده است "
ثبول دارم که مادر و پدر و بزرگتر ها چراغ راه رو روشن می کنن, اما نمی تونن به جای بچه ها تصمیم بگیرن و عمل کنن
حالا ما بچه ها خودمون می دونیم, راه روشنی رو که اونا بهمون نشون میدن گز کنیم یا نه بزنیم تو بیراهه و از تاریکی بریم! اینم میدونم که گاهی بعضی مادر و پدر ها راه رو خوب نشون بچه ها نمیدن اما بالاخره یه بزرگتر که پیدا میشه! اگه چشمامونو خوب باز کنیم حتما پیدا میشه
این یکی رو هم قبول دارم که پیوستن به هر ادمی تو زندگی یه شانسه, بعضی ادما شانس بزرگ زندگی ما هستن و مسیر زندگیمونو به یه راه هموارتر تغییر میدن ولی بعضی ها هم بد شانسی های زندگیمونن که نباید بهشون اعتماد کنیم, اینا ادمو به بیراهه می کشن!
پس بازم این ما هستیم که باید خوب و بد رو تشخیص بدیم .... واقعا که آدم بودن عجب مسوولیت سخت و سنگینیه
آرزوی مامان و بابا ها چیه ؟ به نظرم روشنه, میخوان وثتی بچه هاشون پر و بال گرفتن, وثتی تونستن پرواز کنن, پروازشون موفق باشه, می خوان باد به غبغب بندازن که, اره,اگه یه عمر زحمت کشیدیم و دار و ندارمون رو به پای بچه ها مون ریختیم تا بزرگ بشن و برای خودشون کسی بشن, حالا ثمره داده, حالا لذتشو می بریم, یه کلام بگم دلشون میخواد بگن : بهشون افتخار می کنیم
اینطوریه که خستگی یه عمر زحمت از تنشون در میاد
...اون وقت ما بچه ها, چقدر باید کم لطف باشیم که این لذت رو از اونها دریغ کنیم
گاهی اولین تجربه, اخرین تجربه ادم هاست. مواظب باشیم برای به دست اوردن چیزایی که ارزش چندانی ندارن, بهای سنگینی نپردازیم
نوشته امروزم تحت تاثیر خود کشی یه دختر 19 ساله هست, از یک خانواده اروم و با ابرو که 25 ساله همسایه ما هستن
گر چه که آدم از باطن هیچ کس خبر نداره و 25 سال همسایگی دلیلی بر بی تقصیر بودن والدین یا صرفا مقصر بودن بچه ها نیست, ما تو جایگاه قضاوت کردن نیستیم اما عبرت بگیریم, سعی کنیم درست تصمیم بگیریم و با یه پرواز موفق هم خودمونو به مقصد برسونیم و هم مایه افتخار بقیه باشیم

2004-10-28T14:06:00.000+03:30

اعتراف
در سرزمین من
لبها بوسه را در نگاهها می جویند
و دستها عطر نوازش را در تاریکی ها
و من کتمان نمی کنم
اخرین جرمم اینست
که از پیوند دستها و بوسه ها
...به عریانی تمام سخن گفته ام

ناصر فاخته

...شروع تازه

2004-10-21T13:42:00.000+03:30

شروع تازه...
شايد تا امروز هيچوقت به اين فكر نكرده بودم كه وبلاگ داشته باشم، حتي باورم نمي‏شد كه
يه روز خودم بشينم و بنويسم!
اما امروز يه جورايي بدم نمياد چيزايي رو كه به ذهنم مي رسه اينجا ثبت كنم.
راستش اصلاً دلم نمي خواد اينجا درد و دل كنم يا از زمونه شكايت كنم، فقط دوست دارم بعضي از حرفا رو كه به نظر خودم دونستنش يا فكر كردن بهش جالبه بنويسم ,شايدم يه روزي اين وبلاگ برام حكم دفتر خاطرات رو پيدا كنه …
هنوز نمي دونم چي مي خواد بشه، فقط دلم هوس كرده كه بنويسه!
اينكه گفتم دلم نمي خواد از زمونه شكايت به خاطر اينه كه به نظرم زندگي با همه سختي ها و پستي و بلندي هاش قشنگه، اصلاً اينطوريه كه زندگي معني پيدا مي كنه، اگه قرار باشه همه چيز بر وفق مراد باشه، ديگه ديروز و امروز و فردا مفهومش رو از دست مي ده! ديگه دل شوره و انتظار هرچندم كه تلخ باشه، شيرين نيست!
قشنگي زندگي به كلاف سر درگم بودنشه! به اينكه نمي دوني چي مي خواد بشه!
به اينكه همش خودتو به در و ديوار بزني تا حداقل سركلاف رو پيدا كني، حالا تهش بماند…
به اينكه يه جورايي جاده خاكي جلوي پاتو هموار كني ، گرچه كه گاهي ممكنه هيچ وقت هم هموار نشه اما همون تلاش كردن خودش به قول امروزي ها End لذته !
هميشه اين حرف رو شنيده بودم كه وقتي براي رسيدن به چيزي خيلي تلاش مي كني و بعد به دستش مياري، تازه با خودت مي گي: عجب ، اين بود، نه خدايي همين بود! اما يه كم كه دقيق مي شي مي بيني به خاطر رسيدن به هدفت چه روزاي قشنگي رو ساختي، روزايي كه هر كدوم يه جورايي دلنشيني خودشونو دارن …
به قول يكي از استادامون “مهم رسيدن به هدف نيست، مهم تلاش براي رسيدن به اونه.“
به هر حال اين فقط يه مقدمه بود، يه جورايي خواستم با نوشتن اين جمله ها يخ دستم باز بشه، نه فقط دستم، يخ ذهنم هم باز بشه! مي دونين آخرين باري كه نوشتم انشاي امتحان نهايي سال سوم راهنمايي بوده!
نمي دونم چي باعث شد كه اين تصميم رو بگيرم ، اما از گرفتنش خوشحالم …